Είναι ένα κείμενο που βρήκα στο
Game-Dog Link
σχετικά με την ιστορία του Pit General. Θα ήθελα να ευχαριστίσω πάρα πολύ τον pitbullman για το χρόνο που δαπάνησε να κάνει την μισή μετάφραση του κειμένου. Σε όσους γνωρίζουν Αγγλικά καλό είναι να διαβάσουν το αρχικό ποστ και να δούνε απόψεις χρηστών και παλιών σκηλάδων το πώς μπλέξανε οι οι γραμμές μεταξύ τους μετά την αρπαγή του Pit General.


Mayfield’s Pit General. (2xW)

Στην εποχή μου συμμετείχα σε 103 αγώνες American game dogs με δικά μου σκυλιά. Κάθε αγώνας διαρκούσε από την προετοιμασία, συντήρηση έως την νίκη ή την ήτα. Πολλές φορές έχω ερωτηθεί, "Ποιο σκυλί νομίζεται ότι ήταν ο ‘άσσος’ της εποχής σας;" Στην εποχή μου, η οποία συνεχίζεται ακόμη και σήμερα, το μόνο φονικό σκυλί που έχω δει ποτέ ήταν ο σκύλος που ονομάζεται, "Pit General". Το όνομά του ήταν "General" όταν τον αγόρασα, κοντά στην ηλικία των 16 μηνών. Εκείνη την ημέρα, αγόρασα επτά ή οκτώ σκυλιά από έναν νεαρό άνδρα με το όνομα του Danny Burton. Ο "General" ήταν το φθηνότερο σκυλί που αγόρασα εκείνη την ημέρα. Όλα τα σκυλιά που αγόρασα εκείνη την ημέρα ήταν εκτροφής του Tudor, όλα πλην ενός που λεγόταν "Vick". Ο "Vick" ήταν μια φορά νικητής και άρεσε περισσότερο στον Danny, έτσι ο Vick ήρθε εκείνη ως το ακριβότερο σκυλί της συμφωνίας.

Αυτά τα σκυλιά ήταν ένα μικρό σύνολο ενός μεγαλύτερου αριθμού σκύλων που αγόρασα στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και αρχές του 1970. Αυτή τη χρονική στιγμή, προσπαθούσα να αγοράσω σκυλιά κοντά στα αίματα που έκτρεφε ο Earl Tudors. Πριν από αυτό, ο Ντάνι είχε περάσει λίγα χρόνια να ήταν φίλος με τον Earl Tudor. Ο Earl του είχε δώσει ένα από τα πιο καθαρά κουτάβια του, μια σκύλα με το όνομά "Spookie". Αργότερα, ο Earl έδωσε του Danny μια σκύλα που ονομαζόταν "Snip" την μάνα της Spookie. Κοντά σε αυτό το χρονικό διάστημα, Danny έχασε ένα δάχτυλο και πήγε την "Snip" πίσω στο Earl, εκ τότε ο Danny και ο Earl ήρθαν σε ρίξει δεν ήταν παρέμειναν φίλοι ξανά. Αγόρασα αργότερα την "Spookie" και μερικούς από τους απογόνους της που έκανε με ένα σκυλί που ονομαζόταν, "Bear". Τα παιδία της τα ετοίμασα για αγώνες ενώ κράτησα την ‘Spookie’ για αναπαραγωγή με ένα αρσενικό που λεγόταν ‘Nigger’.

Σε εκείνες τις ημέρες, αρχές της δεκαετίας του 1970, έβαζα σε αγώνες ένα μεγάλο αριθμό των σκύλων. Χρησιμοποιούσα σκυλιά από κάθε γνωστό εκτροφέα της εποχής. Και αυτά που κέρδιζαν συχνότερα ήταν αυτά που εκτρέφονται ποιο κοντά στα αίματα του Earl Tudors. Όλοι που συμμετείχαν σε αγώνες εκείνη την εποχή, και ήταν στον πυρήνα των πραγμάτων, προσπαθούσαν να πάρουν τα σκυλιά που εκτρέφονται όσο πιο κοντά στα αίματα του Earl Tudors. Εκείνη την εποχή πήγαινα στον Earl Tudor δύο φορές το χρόνο. Μιλήσουμε κάθε φορά από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση του ηλίου, μετά ήθελα να πάω σπίτι και να σκεφτούμε για εβδομάδες και εβδομάδες για το τι μου είπε. Κάποιες φορές, είχα ένα μαγνητόφωνο και μαγνητοσκοπημένο ώρες τις κουβέντες που κάναμε ο ένας με τον άλλο. Τότε λίγοι άνθρωποι έδωναν στον Earl Tudor τον σεβασμό που του άξιζε. Όλοι προσπαθούσαν να τον ρίξουν από το ‘βάθρο’ που δικαίως είχε ανέβει μέσα από τους αγώνες. Πολλές φορές, όταν μίλησα με τον Earl, κατάρρεε σε κλάματα και μου έλεγε πως οι αγώνες (the game) ποτέ δεν του δώσανε την αναγνώριση που του άξιζε.
Μου έλεγε, περισσότερο από μία φορά, για τα πολλά σκυλιά που έχουν εκτραφεί εκτός αυλή του πως οι νέοι ιδιοκτήτες, θα άλλαζαν το πρόγραμμα αναπαραγωγής τους και θα προσπαθήσουμε και να κάνουμε ένα όνομα σε αυτό το παιχνίδι, θα έρθουν να σπιλώσουν την φήμη μου για τον εαυτό τους.
Ο "General", σε μερικά rolls (δεν μπορώ να σκεφτώ την Ελληνική ορολογία) του στην αυλή μου, κράτησαν κοντά 10 λεπτά. Κανόνισα έναν αγώνα με ένα φίλο ζωγράφο από το Ανατολικό Ντάλας, Το όνομά του ήταν Billy Purdue. »

Billy είχε κόκκινο κεφάλι, 30 ετών, και είχε κάνει πολλά χρήματα σε εκείνες τις ημέρες. Ο Billy είχε γίνει φίλος με έναν old timer στην περιοχή του Dallas που ονομάζεται, Frank Fitzwater. Ο Billy και ο Frank είχαν ένα σκύλο από την οικογένεια rednose, που εκτρέφονται από τον Frank. Το όνομα του σκυλιού ήταν "Duke". Είχε προετοιμαστεί και εκπαιδεύονται από τότε που ήταν ένα μικρό κουτάβι. Ο "Duke" ήταν ένα σκυλί που είχε εκταφεί από δύο μεγάλα εκτροφεία των ΗΠΑ. Το μεγαλύτερο ποσοστό από τα αίματα αναπαραγωγής Lightner και ένα μικρό ποσοστό αναπαραγωγής από τα αίματα του Tudor.Ο Frank Fitzwater ήταν φίλος τόσο του Bill Lightner όσο και του Earl Tudor και κατά τη διάρκεια των ετών, έγινε εκτροφέας της δική του οικογένειάς των gamedogs. Ο Frank και ο Earl είχαν συναντηθεί στο pit περισσότερο από μία φορές. Ο Frank, την χρονική εποχή που θα γινόταν ο αγώνας έγινε μεταξύ του " General "και του " Duke ", ήταν συνέχεια με ένα μπουκάλι ουίσκι σε κάθε ευκαιρία που είχε. Τότε ήταν κοντά στα 90 του και έλεγε πως ήταν ο νόθος γιος του Jesse James. Ο Frank άρχισε να βάζει σε αγώνα σκυλιά στα τέλη της δεκαετίας του 1800 και στις αρχές του 1900. Ο Frank Fitzwater έβαζε σκυλιά σε αγώνες αρκετά χρόνια πριν ο Earl Tudor βάλει το πρώτο σκυλί του. Ο Frank ήταν φίλος με τις γενιές στα τέλη του 1800 και φίλους με τις γενιές μέχρι το 1977, όταν πέθανε. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Frank ήταν στο 90 του χρόνια και περπατούσε με μπαστούνι. Ο Frank ήταν ένας ψηλός και λεπτός άνδρας πάνω από 6 πόδια χωρίς ίχνος λίπους. Ο Frank ήταν γνωστός από τον τρόπο εκγύμνασης όπου έκανε στα σκυλιά του με μεγάλες βόλτες. Έμαθε τον τρόπο αυτό από τον Lou Bowser, όταν ήταν σχεδόν 20 ετών. Ο Frank ήταν φίλος με όλα ‘τον πυρήνα’ της εποχή του, που ήταν από τη δεκαετία του 1880 στο 1970. Οι ιστορίες του ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και θα έκανε αγώνες με όποιον ήταν διαθέσιμος. Ο Frank ήταν γνωστός στις ΗΠΑ ως δύσκολος να κερδηθεί.

Ο Billy Purdue και Frank πέρασαν πολλές ώρες μαζί μιλώντας, μετά ο Billy αγόρασε τον "Duke" ως ένα κουτάβι του Frank. Όταν συναντηθήκαμε στο ξανά σε κάποιο pitside, μετά από μια ολόκληρη σεζόν που είχαμε να ειδωθούμε, Είδα ότι ο Billy είχε χάσει βάρος και Frank έπινε κάποιο καλό ουίσκι.
Ο Frank ήρθε και μου είπε:
(Frank): "Donnie, το μαύρο σκυλί σου πως έχει εκτραφεί; »
(Mayfield): "Είναι μια μίξη κατά 1/8 των δικού σου γραμμών Lightner - Tudor και το υπόλοιπο από καθαρή Tudors γραμμή".
(Frank): "Σίγουρα μπορεί να αγωνιστεί για το φαί του;"
(Mayfield): "Φυσικά και μπορεί!"
(Frank): «τι είδους προπόνηση του κάνεις;"
(Mayfield): Frank, αυτό το μαύρο σκυλί είναι ένα άγριο είδος σκύλου και τον γυμνάζω με λίγο από όλα. Εσύ τι είδους κάνεις στον ‘Duke’?
Ο Frank με κοίταξε με ένα μάτι προς την ανατολή και το άλλο μάτι τον Βορρά και λέει
(Frank): O Duke είναι δύσκολο να νικηθεί και αν θέλει ο σκύλος σου να τον σταματήσει θα πρέπει να τον σκοτώσει.
(Mayfield): Frank είναι κανένας από την μεριά σου που θέλει να ποντάρει χρήματα σε αυτό?
Και τότε ο Billy λέει "Πάω στοίχημα $ 300 ότι το ματς θα περάσει τα 30 λεπτά."
(Mayfield): "Πάω στοίχημα $300 ότι δεν θα κρατήσει ούτε 45 λεπτά".
(Billy): «Μέσα!!"
Πλένουμε τα σκυλιά και τα βάζουμε να αγωνιστούν στην πλευρά του Duke. O Pit General η General, όπως ονομαζόταν τότε, άρχισε να πιέζει τον Duke από την μία πλευρά στην άλλη και προσπαθούσε να τον στριμώξει σε μια γωνιά. Τα μόνα κρατήματα που είχε ο G έναντι του D ήταν από το δέρμα. Ο "Duke" ήταν είχε μια καλή τακτική άμυνας και ήταν σκυλί που μαχόταν με το κεφάλι. Ο G πήγαινε από κάτω του και ο D θα έκανε πίσω πιάνοντας τον G από τον λαιμό ή τα αυτιά. Αυτή ήταν η εξέλιξη του αγώνα μέχρι σχεδόν τα πρώτα 40 λεπτά. Στη συνέχεια ο General έπιασε ένα από τα μπροστινά πόδια του D στο στόμα του. Άρχισε να δαγκώνει το πόδι και σε κάθε δαγκωνιά έσπαζε τα κόκκαλα . Όταν έφτασε στον πρώτο σύνδεσμο κούνησε τον "Duke" τόσο δυνατά όπου έχασε την ισορροπία του, για πρώτη φορά του αγώνα.
Καθώς ο G ανέβαινε δαγκώνοντας το πόδι του D έφτασε τον ώμο του. Έδωσε τότε στον "Duke" ένα σκληρό κούνημα στον αέρα, τον έβαλε στην πλάτη και δάγκωσε σκληρά τον ώμο του όπου και τον έσπασε. Τότε ο G πήρε τον D από το άλλο πόδι και το τίναξε μέχρι να σηκωθεί στον αέρα. Ο G έσπασε και αυτό το πόδι του D. Στη συνέχεια, έσπασε τον ώμο του με τον ίδιο τρόπο. O G είχε τον D στην πλάτη του στη γωνία μας. Ο Frank ήταν στο πλάι του ρινγκ και με κοίταξε με καλό μάτι του και είπε, "Πρέπει να τον σκοτώσει για να κερδίσει". Ο G που βρισκόταν επάνω στον D πετάχτηκε γρήγορα στο πίσω μέρος του D και έσπασε το πόδι καθώς ακούστηκε ένα κλαψούρισμα από τον D. Στη συνέχεια και ενώ ο G ήταν δίπλα στον D εκτός λαβής ρώτησα τον διαιτητή να κάνουμε scratch. Ενώ ο Billy και ο Frank ήταν έτοιμοι να υποχωρήσουν ο D κοίταξε τον G καθώς ο G τρελαινόταν να πάει στον D, ξαφνικά ο Billy φωνάζει στο πλήθος ‘πάω στοίχημα $100 ότι ο D θα κάνει scratch’. Προτού προλάβω να καταλάβω τι γίνεται βάζει τον Duke σε θέση και εκείνος πέφτει στο πάτωμα νεκρός με τα μάτια καρφωμένα στον General. Μετά τον αγώνα ονόμασα τον General, Pit General και άρχισα να τον προπονώ για τον επόμενο αγώνα.
Ο επόμενος αγώνας του ήρθε ένα Σαββατοκύριακο, όταν υπήρχε μια μεγάλη επίδειξη στο χώρο. Υπήρχε μια σειρά από ανθρώπους που προέρχονται από κάθε μέρος των ΗΠΑ και μερικοί από το Μεξικό και τον Καναδά. Ήταν η αρχή της δεκαετίας του 1970. Τα πλήθη έφταναν κοντά πεντακόσιοι άνθρωποι σε κάθε pit. Τα Pit ήταν έξω στο ύπαιθρο ή κάτω από ένα άλσος δέντρων. Υπήρχαν καθίσματα γύρω από των 24Ftχ 24ftpit. Πάνω από το pit τα καθίσματα ήταν ένα ελαφρύ κάλυμμα για σκιά. Στα περισσότερα από αυτά τα μεγάλα σόου του Τέξας υπάρχουν κοντά στους 10 αγώνες. Τα υπ 'αριθμόν ένα σκυλιά και dogmen της εποχής εκείνης συναντιόντουσαν μεταξύ άλλων-σε κάθε παράσταση. Ετεροθαλείς αδέλφια που είχαν εκτραφεί από τον Earl Tudor θα μάχονταν σε κάθε παράσταση. Σε κάποιες από τις παραστάσεις, όλα τα αγωνιζόμενα σκυλιά, ήταν συγγενείς και όλα είχαν εκτραφεί από των Earl Tudor. Είναι γνωστό σε όλο το χώρο ότι τα σκυλιά που ήταν πιο κοντά στις γραμμές του Earl Tudor είχαν καλύτερες ευκαιρίες να κερδίσουν. Και σε εκείνες τις ημέρες, η νίκη ήταν ένα μεγάλο μέρος του παιχνιδιού. OEarl έκανε μια σειρά από αγώνες σε εκείνες τις ημέρες, αλλά οι περισσότεροι είχαν αποτυχία καθώς οι υγεία του δεν ήταν καλή και τα νεύρα του ήταν εκτός ελέγχου. Ο Earl στα τελευταία του ήταν ένας πολύ δύσκολος άνθρωπος για να ανεχτείς.
Ήταν σαν ένα ζώο έτοιμο να τρελαθεί μέσα σε δύο δευτερόλεπτα. Όταν εξιστορούσε ιστορίες σου έδινε την δική του οπτική γωνία και σε κάποια σημεία άρχιζε να κλαίει, βγάζοντας τα γυαλιά του και σκούπιζε τα δάκρυα από τα μάτια του. Τις ιστορίες τις άκουγα για ώρες σε κάθε επίσκεψη. Μου έλεγε πάντα, «μόνο εσείς και η σύζυγός σας νε έρθετε και θα σας πω μερικές ιστορίες που δεν έχει ακούσει ποτέ πριν". Πολλές από τις ιστορίες του Earl τις είχα ακούσει, αλλά τις ήξερα με έναν διαφορετικό τρόπο. Στη συνέχεια, μετά από κάθε ιστορία, θα έκλεινε το μάτι με ένα νεύμα και θα με κτυπούσε στην πλάτη γιανα πει, «Αυτή είναι η αληθινή ιστορία!" Κατά το χρόνο αυτό, τέλος 1960 's και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, στον πυρήνα του
game, θα μπορούσε κάποιος να είναι σε ένα μεγάλο δωμάτιο μοτέλ με 15 ή και περισσότερους άσσους του χώρου να μιλάμε μεταξύ τους. Με τις ιστορίες του θα προσπαθούσαν να μειώσουν τον Earlκαι να γκρεμίσουν τον μύθο πίσω από την προσπάθεια του.

Οι εμπλεκόμενοι έλεγαν πολύ για τους αγώνες που έχανε ο
Earlκαι ελάχιστα για αυτούς που κέρδιζε. όλοι έχουμε αποδείξει την αξία ,μας στον χώρο στην πάροδο των ετών.Στη συνέχεια, μια άλλη γενιά θα έρθει και γιανα αποδείξει την αλήθεια του παρελθόντος. Αλλά τώρα είμαστε εδώ μαχόμαστε, καθώς ο κόσμος είναι μόνο ένα στάδιο. Υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων από την Καλιφόρνια που είχε έρθει στην αυλή μου για μια επίσκεψη. Ένας ήταν ένας Indianchiefονομαζόμενος Sonny. Ένας άλλος ήταν ένας μεγάλος γαιοκτήμονας στην Καλιφόρνια, το όνομά του Larry McCaw. Ένας τρίτος ήταν ένας καλός σκυλάς που ονομάζεται Freddy Jones. Ο Freddy ήταν ζεστός για να αγωνιστεί με τον δύο φορές νικητή τον "Black Bart". Ο "Black Bart" στα χέρια του Freddy είχε κερδίσει δύο αγώνες, και σκότωσε ένα από τα δύο σκυλιά στο λάκκο μέσα σε 20 λεπτά. Ο Freddy και οι Καλιφορνέζοι φίλοι του περπατούσαν στην αυλή μου όταν ο Freddy είπε: ‘’τα σκυλιά σας φαίνονται διαφορετικά από ό, τι οποιαδήποτε σκυλιά έχω δει’’. Ο Larry McCaw είχε την προηγούμενη μέρα χάσει σε έναν αγώνα με τον σκύλο του, που ονομαζόταν " Barney ". Ήθελε να δοκιμάσει και να βάλει τον Freddy και εμένα για έναν αγώνα, ενώ ο IndianChief προσπαθούσε να δει τη συλλογή από pedκαι φωτογραφίες που έχω. Ο Larry είπε στον Freddy, "Αυτά τα Τεξανά σκυλιά παραείναι λεπτά, έτσι δεν είναι;" Πάνω στην στιγμή ο PitGeneralσύρθηκε έξω από μια τρύπα που είχε σκάψει κάτω από το σπίτι του. Ο "Pit General" ήταν κοντά στο βάρος που αγωνιζόταν, όπως ήταν τα περισσότερα από τα σκυλιά στην αυλή μου εκείνη την εποχή. Στην αυλή μου δεν υπήρχαν δέντρα για σκιά. Τα σκυλιά και τα σπίτια τους βρίσκονταν σε ανοιχτό χώρο με το γρασίδι ήταν κοντό. Κάθε σπίτι είχε σκιά στη μία πλευρά του. Κάθε σκύλος είχε μια τρύπα με νερό δίπλα ή κάτω από το σπίτι του. Ο PitGeneral σύρθηκε έξω από την τρύπα, είχε λάσπη στη μούρη του και κοιτούσε

αδιάφορα.
Γύρισα στον Freddy και του είπε: ‘Θα δείτε ότι αυτό το 42 λίβρες σκυλί που κέρδισε πριν λίγο καιρό θα το βάλω με τον Black Bart σου στις 43 λίβρες, στο βάρος σου αν έρθεις και αγωνιστείς σε αυτή την ασφαλή περιοχή του Τέξας’. Μετά από λίγο με πολλά υπέρ και κατά αλλά και τον Ινδιάνο να βλέπει πολλές από τις φωτογραφίες μου κανονίσαμε τον αγώνα για τις 4 του Νοέμβριου 1972. Εκείνη την εποχή, ένας ερευνητής από την Humane Society ο Jerry Owens είχε αρχίσει να κάνει πρωτοσέλιδα στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και για το πώς ερευνούσε τους αγώνες σκυλιών στην περιοχή του Τέξας. Η επόμενη παράσταση που ήρθε την άνοιξη του 1972, ήταν ένα σόου όπου έβρεχε όλη την ημέρα. Στην πλευρά των pit ήταν κοντά 450 άτομα που παρακολούθησαν τους αγώνες όλη την ημέρα μέχρι το τελευταία ματς που έληξε κάτω από το φως του φαναριού. Όταν αυτή η επίδειξη τελείωσε, ο Jerry Owens άφησε το μοτέλ για να φτάσουμε στην πλευρά του Pit και στη συνέχεια να πάει να αγοράσει αδιάβροχα για αυτόν και τους φίλους του. Το Pit φτιάχτηκε από τον πατέρα του Asst. District Attorneys ranch. Ο Jerry Owens έφτασε στο τηλέφωνο και επικαλέσθηκε μια σειρά από διαφορετικούς νόμους, αλλά δεν θα μπορούσε από κανέναν να βγάλει κάτι ωφέλιμο. Για τις επόμενες εβδομάδες ο Jerry Owens ήταν πρωτοσέλιδο στις τηλεοπτικές εκπομπές και μιλούσε για το μέγεθος του λάκκου, το πλύσιμο και τη ζύγιση των σκύλων.

Η ιστορία ήταν στα πρωτοσέλιδα όλων των εφημερίδων στην περιοχή του Τέξας. Αυτό το διάστημα, ο υπ 'αριθμόν ένας Texas Ranger του Τέξας ήρθε στην περιοχή, το όνομά του ήταν Boss Hogg. Μπήκε κατευθείαν στο θέμα και έκανε τον εαυτό του πραγματικά σαφή λέγοντας, "Τέρμα οι κυνομαχίες στο Τέξας, Το ακούσατε όλοι!!!!" Εκείνη την εποχή, είχαμε ήδη μια άλλο ένα show για το φθινόπωρο, τότε ο αγώνας του "Pit General" και "Black Bart" . Έκανα τότε μια κλήση σε ένα φίλο από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 που ζούσε μόλις πάνω από τη γραμμή του Τέξας στη Λουιζιάνα. Το όνομά του ήταν Jimmy Wimmberly. Είχε μάθει από τον Earl Tudor και είχε ταιριάξει έναν αριθμό σκύλων του Earl. Αφού κάναμε μια συμφωνία για να κανονίσουμε το show στην πίστα αγώνων των αλόγων του, τον ρώτησα, "Θέλεις να ετοιμάσεις ένα καλό working dog για την παράσταση;" Ρώτησε για το σκύλο και του είπα? Θα έπαιρνε το 1/3 των συνολικών στοιχημάτων που θα κάναμε. Ο George Gilmen, στενός μου φίλος είχαμε ταιριάξει σχεδόν 20 σκυλιά μαζί, με υποστήριζε με χρήματα. Μαζί πήραμε τον "Pit General" και τον πήγαμε στον Jimmy. Μιλήσαμε για την συμφωνία και για την παράσταση, στη συνέχεια πήγαμε πίσω στου βουνού. Μία εβδομάδα αργότερα, ο Jimmy κάλεσε και με ρώτησε αν θα μπορούσε να δώσει τον σκύλο σε ένα άλλο παλιό του φίλο που ονομάζεται Roland Fontenot.
Ήταν κοντά 2 εβδομάδες μέχρι του αγώνα. Του είπα να αφήσει τον Roland να εργαστεί. Δεν μπορώ να δουλέψω παραπάνω από όσο δούλευα ήδη. Ήξερα ότι ο Roland είχε επίσης μαθητεύσει κάτω από Earl Tudor και είχε χρησιμοποιήσει τα σκυλιά του στου επτά ή οκτώ αγώνες του είχε κάνει. Η συμφωνία έγινε και έφτασε η τέταρτη μέρα πριν από τους αγώνες. Οδήγησα για την Λουιζιάνα με ένα μεγάλο φορτηγό και το ρινγκ να βγαίνει στο πίσω μέρος του οχήματος. Κατασκηνώσαμε στην πλευρά του pit δίπλα σε ένα ποτάμι με ένα άλσος από πανύψηλα πεύκα σε έναν αμμώδη δρόμο πίσω από ένα παλιό ακατοίκητο σπίτι που κάποτε ζούσε ένας αναβάτης αλόγων. Δύο νύχτες πριν από τους αγώνες φάγαμε όλοι πάπια στο σπίτι του Roland. Είδα το βλέμμα του «Pit General", όπως έτρωγε δίπλα του το προ τελευταίο γεύμα του πριν τον αγώνα.
Όταν πήρα το σκυλί από το Jimmy, τον ‘έβαλα’ σε ένα πουλόσκυλο 70 λίβρες. Ο "Pit Γενικές" σκότωσε το σκυλί σε έξι λεπτά. Έχει το σκληρότερο δάγκωμα σκύλου που έχω δει ποτέ. Μιλήσαμε για μερικές ώρες, καθώς φάγαμε την πάπια και πίναμε κρασί. Ήμασταν όλοι ανυπόμονοι για τους αγώνες. Οι τσέπες μας ήταν γεμάτες χρήματα για να στοιχηματίσουμε στους σκύλους που μας άρεσαν. Την επόμενη μέρα, πριν από το τελευταίο τάισμα, οδηγήσαμε το φορτηγό και τα σκυλιά στο μοτέλ όπου έμεναν όλοι. Πήραμε μια μεγάλη αίθουσα για όλους τους ανθρώπους να συναντηθούν, να μιλήσουν, να πιούν και να καπνίσουν. Οι ιστορίες για σκύλους ήταν από κάθε τομέα στις ΗΠΑ. Λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα ήρθαν δύο οχήματα τύπου station wagon με πέντε άτομα σε κάθε αυτοκίνητο. Ήταν οι άνδρες από τη Δυτική Ακτή. Ο Freddy περπάτησε στο πίσω μέρος του station wagon, και έβγαλε τον "Black Bart". Ο "Black Bart" ήταν ένα ψηλό σκυλί με πολλούς μυς σε όλο του το σώμα. Αργότερα ο Freddy ήρθε στο κοινό δωμάτιο που ήμασταν και είπε "Ελάτε να δείτε" Black Bart ". Καθώς περπατούσαμε στο δωμάτιό τους ο" Black Bart "ήταν στη μέση του κρεβατιού. Ήταν μαζί του τέσσερις τύποι από την Καλιφόρνια που κάπνιζαν και έπιναν. Από την στιγμή που άνοιξε η πόρτα και είδα τον Black bart ήξερα ότι είχε ένα κακό σημείο. Ο Freddy άρχισε να μιλάει για τον "Black Bart" για να τον κάνει να σταθεί. Όταν ο "Black Bart" στάθηκε, άρχισε το τέντωμα του σώματός του με έναν τρόπο που μου έδειξε πολλούς δυνατούς μύες. Ήταν σαν να έκανε επίδειξη του σώματός του, στη συνέχεια έγλειψε τον Freddy στο πρόσωπο. Μετά έφυγα από το δωμάτιο του "Black Bart και πήγα στο δωμάτιό μου. Η σύζυγός μου ήταν με τα δύο σκυλιά που είχα σε crates. Της είπα "Phyllis, αυτό το ματς με τον " Pit General "δεν πρόκειται να διαρκέσει ούτε μια ώρα. Ο Black Bart είναι ένα δυνατό σκυλί που πρόκειται να θέσει εκτός αγώνα πολλούς αντιπάλους αλλά ο Pit General θα τον φάει σε λιγότερο από 45 λεπτά».
Ένα από τα σκυλιά τα οποία είχα βάλει να αγωνιστεί ήταν ένας απόγονος από μια καθαρή εκτροφή του Tudor από το σκυλί Nigger. Το όνομα του ήταν Gormor μητέρα του ήταν της οικογένειας Red Bill από την αυλή του Earl Tudor. Είχα ένα άλλα σκυλί με το όνομα Bobby, του οποίου ο πατέρας ήταν ένα σκυλί με το όνομα Bogger Red και η μάνα του ήταν μια σκύλα με το όνομα Spring, η οποία ήταν αδερφή του Pit General. Ο Gormor αγωνίστηκε ενάντια στον Gary Bull Plug Hammonds και στον σκύλο του Bruno στις 53 λίβρες (24 κιλά). Ο Gormor πραγματικά ήταν 48 λίβρες (21,8 κιλά) αγωνιστικό βάρος και είχε κερδίσει ένα αγώνα στις 48 λίβρες(21,8 κιλά), ένα champion σκυλί στα χέρια του Don Maliney με το όνομα Bullet. Ο Gormor ήταν ένα καλό σκυλί μάχης αλλά είχε μικρά άσχημα δόντια. Ο Bull Plug είχε κερδίσει έναν αγώνα από την αλυσίδα στις 52 λίβρες (23,6 κιλά) με τον Bruno. Το σκυλί Bruno και ο Gary είχαν κερδίσει, είχε χάσει ένα σκυλί 42 λίβρες (19,1 κιλά) ενώ ο Bruno ήταν 52 λίβρες ( 23,6 κιλά) βάρος συντήρησης. Ο Gary δούλευε τον Bruno σε καλή κατάσταση και σκότωσε το μικρό 42 λιβρών σκυλί σε σχεδόν μια ώρα. Αυτός ήταν ένας αγώνας πολλών χρημάτων, ήταν ο αγώνας που είχαμε τα περισσότερα λεφτά από κάθε άλλον. Σε αυτή την περιοχή, μιλούσαν σχετικά με αυτά τα δυο σκυλιά και είχα στοιχηματίσει από πολλές περιοχές. Ο Bruno μεγάλος με σκληρό στόμα 53 λιβρών (24 κιλά), ήταν το αγαπημένο στοίχημα όταν κανονίστηκε ο αγώνας. Τέσσερις εβδομάδες πριν τον αγώνα τα στοιχήματα έγιναν περισσότερα. Τότε, στο μέρος του pit, ο Gormor το 48 λιβρών σκυλί είναι 100 προς 20 εναντίον του 53 λιβρών Bruno. Το επόμενο βράδυ στο χώρο του pit, αφού ο ήλιος άρχισε να πέφτει, οι άνθρωποι άρχισαν να έρχονται. Ο πρώτος αγώνας ήταν μεταξύ Pit General και Black Bart, ήταν ένας αγώνας σκυλάδων του West Coast με σκυλάδες του Southwest.

Τα στοιχήματα, στο ζύγισμα και στο πλύσιμο, είχαν γίνει καθώς οι άνθρωποι της Καλιφόρνια τα ζητούσαν. Είχα ποντάρει όλα όσα είχα, τότε γύρισα στον Freddy για μια ακόμη φορά και είπα « θες να ποντάρεις 500$ ακόμα;» κούνησε το κεφάλι και είπε « Νομίζω δεν έχω άλλα να ποντάρω». Όταν τα σκυλιά συναντήθηκαν στο κέντρο του pit, ο Black Bart πείρε 100 προς 75 υπέρ για τα πρώτα 5 ή 10 λεπτά. Τότε, ο Pit General ισορόπησε τα στοιχήματα, καθώς τα σκυλιά μάχονταν, με το ένα σκυλί να δαγκώνει ενώ το άλλο τον είχε δαγκώσει. Κοντά στα 20 λεπτά, Ο Pit General έκανε τα στοιχήματα 100 προς 50 υπέρ του, καθώς έκανε ένα βαθύ δάγκωμα στον ώμο του Black Bart. Ο Pit General κουνούσε τον Black Bart από τα πόδια του και προχώραγε βαθύτερα και βαθύτερα ώσπου έσπασε τον ώμο του Black Bart. Ο Pit General τότε γρήγορα πήγε στο πίσω άκρο και έσπασε το πίσω άκρο του Black Bart. Τότε πήγε γρήγορα πίσω στον σπασμένο ώμο. Έκανε ένα βαθύ δάγκωμα ανάμεσα στο στήθος και στον ώμο και το έκανε βαθύτερο. Ο Pit General άρχισε να δαγκώνει, να τινάξει και να μασάει, τότε σε περίπου 35 λεπτά, άρχισε να βάζει το μπροστινό του πόδι πάνω στον Black Bart, τραβώντας το δάγκωμα του. Γινόταν επίσης συνέχεια θερμότερος.

Κάπου εδώ, ο Black Bart έκανε μια δαγκωνιά και άρχισε να τινάζει. Ο Pit General γρήγορα τον έβαλε κάτω στην πλάτη του και άρχισε πάλι να δουλεύει το στήθος και τον ώμο. Κοντά στα 40 λεπτά, ο Pit General τίναξε τον Black Bart μέχρι που έχασε το πάτημα του. Τότε έβαλε το πόδι του πάνω στο στήθος του Bart και έκοβε ένα κομμάτι κρέας ανάμεσα από το στήθος και τον ώμο του Bart τόσο μεγάλο σαν μια γροθιά. Καθώς έκοψε το κομμάτι από το σώμα του Bart, γύρισε το κεφάλι στο φως, και μπροστά σε πάνω από 200 άτομα το κατάπιε. Τότε ο Pit General έκανε άλλη μια δαγκωνιά και άρχισε να τινάζει καθώς ο Freddy είπε «Αρκετά, παραιτούμαστε». Όταν ο αγώνας τελείωσε, ο Roland πείρε τον Pit General στην γωνία του τον έστρεψε προς τον τοίχο του pit και είπε, «Είναι το καλύτερο σκυλί που έχω ποτέ δει». Ο Jimmy Wimberly είπε « Είναι περισσότερο σκύλος από ότι ήταν ο Tudor’s Spike». Ενώ πήραμε να πλύνουμε και να φροντίσουμε τον Pit General κάτω από μια λάμπα, μια σειρά από καλά λόγια ήρθαν να προστεθούν και ο Pit General και ο Earl Tudor πήραν τα εύσημα όπως και θα μπορούσαν να πάρουν. Ο Black Bart πέθανε στα χέρια του Freddy καθώς τον μετέφερε έξω από το pit. Ο επόμενος αγώνας ήταν ανάμεσα στους Gormor και Bruno στις 53 λίβρες.

Ο Gormor ζύγιζε 50 λίβρες και ο Bruno 51,5 λίβρες. The clean cut, το κολεγιόπαιδο που είχε, προετοίμαζε και χειρίζονταν τον Bruno αποκαλούσε τον εαυτό του Bull Plug. Ο Bruno πλύθηκε πρώτος και μεταφέρθηκε στο λάκκο. Ενώ ο Gormor πλένονταν, ο Bull Plug έβαλε τον Bruno να δουλέψει στον λάκκο κάνοντας κόλπα για το πλήθος. Ο Bruno κυλούσε, καθόταν, έκανε κύκλους και πήδαγε να πιάσει το σχοινί με τον Bull Plug. Αυτά τα δυο μεγάλα σκυλιά πάλεψαν το ένα το άλλο για σχεδόν δυο ώρες, έκαναν scratch 10 με 15

φορές το κάθε ένα. Ο Gormor, σε όλον τον αγώνα, έκανε όλη την πίεση και τα γρήγορα scratch με τον Bruno να μάχεται αμυντικά και να κάνει πολύ αργά scratch κάθε φορά. Στο τέλος του αγώνα, στο τελευταίο scratch του Bruno, ο Bull Plug πήρε την καταμέτρηση μέχρι το οκτώ προτού ο Bruno μπορέσει να βγει από την γραμμή του. Στην συνέχεια, το συντομότερο που ο Gormor συναντούσε τον Bruno μερικά πόδια μακριά από την γραμμή του Bruno, ο Bull Plug εγκατέλειψε τον αγώνα. Λίγο μετά που τελείωσε ο αγώνας, ο Bull Plug άφησε τον λάκκο με τον Bruno να κάθετε στο μπροστινό κάθισμα, με το κεφάλι του στην αγκαλιά του Bull Plug. Στον δρόμο για το σπίτι του Ft Worth, Texas, ο Bruno απεβίωσε με το κεφάλι του στην αγκαλιά του καλύτερου του φίλου.

Ο Bull Plug πήρε το σώμα του Bruno στο σπίτι του και τον έθαψε στην αυλή του. Αυτά έγιναν το φθινόπωρο του 1972. Στην συνέχεια, λίγα χρόνια αργότερα, ο Bull Plug μετακόμισε, έσκαψε και πείρε τα λείψανα του Bruno μαζί του στο νέο του σπίτι. Ο Bull Plug έθαψε και πάλι τον Bruno, φύτεψε ένα δέντρο πάνω από τον τάφο και έβαλε και μια μεγάλη κόκκινη πέτρα πάνω από τον τάφο. Στον κόκκινο βράχο ο Bull Plug έγραψε με άσπρα γράμματα: « Κάθε άντρας χρειάζεται ένα καλό bulldog και αυτό ήταν το δικό μου, Bruno», και έγραψε τις ημερομινές της ζωής του. Αυτή την πέτρα και το δέντρο μπορείτε να τα δείτε στο Ft Worth, Texas στην αυλή του Bull Plug. Ο επόμενος αγώνας ήταν στα αρσενικά στις 43 λίβρες. Σε αυτόν τον αγώνα, εμείς οι σκυλάδες του βόριου Τέξας θα αγωνιζόμασταν εναντίον του King of Bulldog Hill στον νότιο Τέξας και τους φίλους του. Είχαμε ένα κόκκινο rednose με το όνομα Bobby. Ο Bobby είχε βγει από την αυλή του Earl Tudor και ήταν ένα από τα σκυλιά που αγόρασα από την αυλή του Danny Burton όταν αγόρασα τον General. Ο Maurice χρησιμοποιούσε ένα σκυλί outcross το οποίο είχε εκτρέψει από τα δικά του καλής εκτροφής σκυλιά που είχε αυτή την εποχή. Το σκυλί του Maurice ήταν ένα bringle σκυλί με το όνομα, Sambo. Ο Maurice ήρθε σε εμένα πριν τον αγώνα, είπε, « Τα πράγματα δεν πήγαν καλά στο νότιο Τέξας. Εγώ και οι φίλοι μου δεν πήρα με τα χρήματα του αγώνα και δεν έχω αρκετά να πληρώσω το στοίχημα. Τι λες να αγωνιστούμε και τα gate money;».

Ο Maurice και εγώ είχαμε γίνει καλή φίλοι με τα χρόνια και ξέραμε ο ένας τον άλλον στο σημείο που ξέραμε ποιοι είμαστε στην πραγματικότητα. Είπα στον Maurice, « Αυτό είναι εντάξη, θα παλέψουμε για το gate». Το σκυλί που είχαμε, ο Bobby, ήταν ψιλό, με μακριά πόδια σκυλί. Ήταν νέος και είχε λίγο καιρό εκπαιδευτεί. Ο Sambo, ο σκύλος του Maurice ήταν ένα μικρό κοντό σκυλί, με κοντά πόδια, πολύ δυνατό ζώο. Στα 5 λεπτά του αγώνα, ο Tommy Bryant, που χειρίζονταν τον Bobby, πείρε ένα ποντάρισμα στον Bobby. Ακόμη και αν ο Sambo ήταν το σκυλί που πίεζε και είχε χτυπήσει τον Bobby σκληρά μερικές φορές, ο Tommy έπρεπε να βάλει 300$ για να πάρει ένα στοίχημα 100$. Ο Sambo, μέσα σε 10 λεπτά είχα κόψει μια αρτηρία ψιλά και χαμηλά στο πόδι του Bobby και στα 16 λεπτά μέσα στον αγώνα, τα παρατήσαμε καθώς ο Bobby έπεφτε γρήγορα κάτω από το πολύ αίμα που είχε χάσει. Ο Bobby ήταν μεγάλος σκύλος για να σκοτωθεί για 300$. Ο επόμενος αγώνας ήταν ένας μεγάλος αγώνας με χρήματα με θηλυκά ένας στις 27 λίβρες ενάντια ενός άλλου στις 29 λίβρες. Εμείς, οι σκυλάδες του βόριου Τέξας, θα αγωνιζόμασταν εναντίων σκυλάδων από το Tennesse. Ο Bill Collins από το Tennesse είχε κάνει αυτό τον παιχνίδι λίγους μήνες πριν στο Mississippi στο χώρο του Leo Kinard. Ο Billy ήταν κορυφαίος πυγμάχος στο Pro Boxing. Χειρίζονταν και προετοίμαζε την δική του σκύλα στις 29 λίβρες και εγώ προετοίμαζα και χειριζόμουν την δική μου σκύλα στις 27 λίβρες.
Η σκύλα του Billy ονομάζονταν Spot, είχε εκτραφεί στην αυλή του leo Kinard και ένα ζευγάρωμα Corvino. Χρησιμοποιούσα ένα θηλυκό με το όνομα Sugar το οποίο είχα πάρει σαν κουτάβι από έναν X-FBI άντρα με το όνομα John Cotton. Ο John ζευγάρωσε την Sugar, είχε πατέρα τον Eli, η μάνα της ήταν μια Corvino σκύλα. Ο Eli ήταν ένα σκυλί που είχε εκτραφεί διαφορετικά από ότι το Pedigree του δείχνει πως είχε εκτραφεί. Ο Eli ήταν στην πραγματικότητα ένα Corvino και Tudor σκυλί από κοντινές οικογένειες. Ο Eli κέρδισε ένα σκληρό αγώνα στο Μισισίπι, στα χέρια του Floyd Boudreaux, a tile setter deep in the cajun country of South Louisiana. Ο δεύτερος αγώνας του Eli ήταν στα χέρια ενός κατασκευαστή σακιών με το όνο Jr Bush, από την Αλαμπάμα. Αυτός ο αγώνας έκλισε όταν το show απαγορεύτηκε στο Μισισίπι από τον νόμο. Ήταν εύκολο να δεις πως ο Eli δεν ήταν το ίδιο σκυλί που ήταν στον πρώτο αγώνα αλλά, είχε πολλά από αυτό το σκυλί και ακόμα ήταν στον αγώνα πραγματικά δυνατός. Μετά τον αγώνα, ο Eli κανονίστικε με τον John Cotton στο Τενεσι. Ο John ήταν ένας άντρας με πολλά λεφτά και λίγοι προσπαθούσαν να τα βάλουν μαζί του. Μέσα σε ένα χρόνο ή τόσο μετά που ο John είχε τον Eli, ένας αριθμός από νέα σκυλιά με πατέρα τον Eli άρχισαν να δείχνουν καλά σκυλιά. Ο John ζευγάρωσε τον Eli με έναν αριθμό από τις σκύλες του με αρκετά κουτάβια στο έδαφος, όταν ο Eli κλάπηκε από το εκτροφείο του. Ο John μου έστειλε το θηλυκό του με το όνομα Sugar επειδή τον βοήθησε να πάρει τον Eli πίσω. Η Sugar ήταν σχεδόν δυο χρονών και είχε εκπαιδευτή καλά, η Sugar ήταν τόσο γρήγορη όσο κανένα άλλο σκυλί από όσα είχα ποτέ δει και δάγκωνε πραγματικά δυνατά. Όταν βάλαμε στο λάκκο την μικρή σκύλα, η Billy Colin’s Spot ήταν 1 λίβρα βαρύτερη.

He lost his forfeit but, had two lbs. of weight with very small dogs. Όταν βάλαμε τις σκύλες στο λάκκο, η Sugar συνάντηση την Spot στην γωνία της Spot και άρχισε να δαγκώνει σκληρά τα μπροστινά άκρα και στη συνέχεια τα πίσω. Στα 3 λεπτά, η Spot γύρισε, στα 7 λεπτά, όταν ήταν ή ώρα της Spot να κάνει scratch πήδηξε έξω από το λάκκο. Ο επόμενος αγώνας ήταν μεταξύ Βοριοτεξιανού σκυλά και του Floyd Boudreaux και του φίλου του από την Λουιζιάνα. Ο αγώνας ήταν μεταξύ αρσενικών στις 33 λίβρες. Ο Floyd χρησιμοποιούσε ένα σκυλί που είχε εκτραφεί στην αυλή του και ονομάζονταν Elisha ένα buckskin με κηλίδες σκυλί που έδειχνε να μοιάζει με εκτροφή του Floyd. Ο Tommy Bryant χειρίζονταν ένα σκυλί άγνωστης εκτροφής με το όνομα Fawnzie. Για 45 λεπτά ο Elisha στην κορυφή σε όλη την διαδρομή με τον Fawnzie να κάνει δαγκωνιές στο δέρμα από το κάτω μέρος. Κοντά στα 50 λεπτά, ο Fawnzie έκανε το πρώτο scratch σκληρά στο στόμα του Elisha. Στα 55 λεπτά, ήταν η σειρά του Elisha να κάνει το scratch και στάθηκε για να πάρει την καταμέτρηση. Όταν γυρίσαμε στο σπίτι κατά της δύο τα ξημερώματα, πήγαμε κατευθείαν για ύπνο.

Στην συνέχεια, κατά τις 7 το πρωί πήγαμε να πάρουμε τα σκυλιά από τα κλουβιά τους. Όταν έφτασα πίσω από το φορτηγάκι, στο κλουβί του Pit General η πόρτα ήταν ανοιχτεί και μέσα στο κλουβί δεν υπήρχε σκυλί. Για τις επόμενες 24 ώρες, μίλησα με αρκετούς από όσους ενδιαφέρονταν σχετικά με τον Pit General. Είπαν πως ήξεραν που ήταν ο Pit General. Κάποιοι είπαν πως είναι στο Μεξικό, κάποιοι στην Καλιφόρνια, κάποιοι στην Νέα Υόρκη, κάποιοι στην Λουιζιάνα, κάποιοι στο Μισισίπι, κάποιοι στο Σικάγο και κάποιοι στο Οχάιο. Εκείνη την στιγμή ένας φίλος μου στο Bulldog Hill, στο Νότιο Τέξας, αγόραζε κάθε μαύρο κουτάβι που μπορούσε να βρει. Ο Maurice πούλαγε μαύρα κουτάβια για εκατό δολάρια παραπάνω από όσο πούλαγε τα άλλα κουτάβια. Κάθε φορά που πούλαγε ένα, έλεγε στον αγοραστεί, «Αυτό το κουτάβι είναι από τον Pit General, για αυτό κράτα την εκτροφή για εσένα». Ο αρχηγός τον Ινδιάνων στην Καλιφόρνια άρχισε να λέει σε όλους πως ήξερε που ήταν ο Pit General. Λίγο καιρό μετά, ο Con από το Bulldog Hill τηλεφώνησε στον Ινδιάνο. Στην συνέχεια ο Ινδιάνος μου τηλεφώνησε, τότε ο Ινδιάνος βγήκε από το παιχνίδι για λίγα χρόνια. Δεν ξέρω όλα όσα ο Maurice, ο βασιλιάς του Bulldog Hill, είχε πει στον αρχηγό αλλά ο αρχηγός ήταν πολύ αναστατωμένος όταν μιλήσαμε τελευταία φορά. Ο Pit General συζητάτε από τότε μέχρι σήμερα. Κάποια μέρα θα αποδειχτεί, καθώς ή αλήθεια του παρελθόντος πάντα αποδεικνύετε όπως έγινε και με τον Eli.

Όταν παίζουμε το παιχνίδι, το παίζουμε με τον τρόπο που ξέρουμε να παίζουμε, στην συνέχεια χρόνια αργότερα, η αλήθεια από πολλά πράγματα του παρελθόντος θα αποδειχθεί. Σήμερα, παίζουμε το παιχνίδι, από τα προηγούμενα χρόνια κοιτάμε πίσω και λέμε έπρεπε να είχαμε κάνει αυτό με αυτό τον τρόπο ή τον άλλο και ίσως να είχαμε μάθει περισσότερα. Πολλές φορές που παίζαμε το παιχνίδι, μείναμε στην αλήθεια. Όχι μερικοί από εμάς αλλά, το μεγαλύτερο ποσοστό από εμάς έκανε κάτι για να μείνει η αλήθεια. Στην συνέχεια, στα επόμενα χρόνια, η αλήθεια εμφανίζονταν και έκανε κάποιον άρρωστο αν αυτός ήταν μακριά από την αλήθεια. Είναι ένα αηδιαστικό συναίσθημα, αλλά οι περισσότεροι από εμάς το πήραν με τον χρόνο. Στην συνέχεια υπήρχε και ένα ποσοστό που ποτέ δεν παραδέχτηκε την αλήθεια και έζησε τις τελευταίες μέρες του μέσα στο φόβο. Σήμερα, η αλήθεια αποδεικνύετε από πολλές γενιές του παρελθόντος μας. Τα βιβλία γράφονται για πολλούς ανθρώπους που ανέβηκαν ψιλά στον βουνό με το όνομα Lookout. Ο John F Kennedy είχε έναν αριθμό από βιβλία και ταινίες από τον άντρα που ήταν. Ο Frank F ήταν ένα άντρας που έφτασε τόσο κοντά στην κορυφή, παρόλο που είναι ακόμα ζωντανός, βιβλία γράφονται για αυτόν. Όσο ψιλότερα σκαρφαλώνουμε στο βουνό, τόσο περισσότερο αναδεικνύουμε τον εαυτό μας. αν κάποιοι δεν σκαρφάλωσαν ποτέ, δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να αποδείξουν το αληθινό τους gameness. Η αλήθεια για εμάς θα αποδειχθεί καθώς θα σκαρφαλώνουμε στο βουνό όλων τον παιχνιδιών, δεν έχεις σημασία το παιχνίδι, ένας σταρ του σινεμά, ένας dogfighter, ένας dog lover ή ένας πρόεδρος. Όλα είναι παιχνίδια της ζωής. Ο ένας που σκαρφαλώνει το βουνό αποδεικνύει την αλήθεια. Όλοι μας, στην ώρα του, ζούμε στον λάκκο της κόλασης και ψιλά στο βουνό όσο περισσότερο αποδεικνύουμε την αλήθεια για αυτό το πρόσωπο. Το σκαρφάλομα στο βουνό και η απόδειξη της αλήθειας είναι ένας τρόπος ζωής που έρχεται όταν ο ορειβάτης παίζει ένα παιχνίδι χρόνια και φτάνει στο ψιλότερο σημείο σε αυτό το παιχνίδι. Το πόσο ψιλά θα φτάσει κάποιος στο παιχνίδι της ζωής είναι στη θέληση του κάθε ορειβάτη. Είναι όπως στο παιχνίδι τον American Gamedogs, είναι πολλοί ιδιοκτήτες που έχουν game bred σκυλιά και δεν ήθελαν ποτέ να φτάσουν στο σημείο όπου θα έβαζαν στο λάκκο ένα από τα σκυλιά τους για πραγματικό αγώνα. Από την άλλη, υπήρχαν κάποιοι που ανέβαιναν από άλλα επίπεδα του βουνού μέσα στο παιχνίδι.

Μεταφορά επιθετικής μάνας.

Ερώτηση:

Καλημέρα έχω ένα σοβαρό πρόβλημα και χρειάζομαι επείγουσα βοήθεια.
Πρόσφατα μου χάρισαν ένα πιτμπουλ χωρίς να με ενημερώσουν ότι ήταν έγκυο. Όταν το ανακάλυψα είχαν φύγει στην Γερμανία .
Το είχα μια βδομάδα συνεχώς μαζί μου ώσπου γέννησε μέσα στο αυτοκίνητο, από εχθές δεν μπόρεσα να την κατεβάσω και να την πάω σε μια φωλιά που της ετοίμασα ειναι πολύ αγρία και με το ζόρι την ταΐζω από απόσταση.
Θέλω συμβουλές πως να κερδίσω την εμπιστοσύνη της.
Ευχαριστώ για την προσπάθεια που θα καταβάλλεται.


Απάντηση

Αγαπητή κυρία Καίτη καλησπέρα σας,
 
Δυστυχώς δεν είναι εφικτό από μέρους μου σε τέτοιου είδους θέματα να καταφέρω να έχω μια σωστή εικόνα της κατάστασης.
Επίσης διαβάζοντας το email σας μου δημιουργούνται αρκετές απορίες, θα πρότεινα εάν μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου τηλεφωνικά στο 6944.178781 για να δούμε τι μπορεί να γίνει.
 
 
Με εκτίμηση.
Ελένη Παράσχου
Εκπαιδεύτρια σκύλων

 

 

На нашем сайте собраны рингтоны разных жанров, Вы можете совершенно бесплатно скачать mp3 рингтоны. Поп музыка и многое другое