Η λύση του προβλήματος των παράσίτων είναι η καθαριότητα. Αν έχετε μια γάτα που ζει μαζί με το σκύλο σας, το θέμα είναι πιο πολύπλοκο αφού οι περισσότεροι ψύλλοι των σκύλων προέρχονται από τις γάτες. Επειδή όμως οι γάτες σκαρφαλώνουν σε πολλά σημεία που δεν είναι προσπελάσιμα στους σκύλους (όπως περβάζια, ψηλά ράφια, κ.λπ.), πρέπει επίσης να τα καθαρίζετε και αυτά.
Οι σκληρές επιφάνειες (πλακάκια, ξύλα, μάρμαρα και πλαστικά) πρέπει να σκουπίζονται πολλές φορές την ημέρα. Ψίχουλα φαγητού στο πάτωμα αποτελούν πηγή τροφής για τις προνύμφες των ψύλλων! Όλα τα χαλιά και τα έπιπλα πρέπει να την ηλεκτρική σκούπα αρκετές φορές κάθε μέρα. Μην ξεχνάτε τα ντουλάπια, τα μαξιλάρια και τα σημεία κάτω από τα έπιπλα. Μια μελέτη απέδειξε ότι η ηλεκτρική σκούπα μπορεί να απορροφήσει μόνο το 20% των προνυμφών και το 50% των αβγών.

Τα σακουλάκια με τα σκουπίδια πρέπει να κλείνονται μέσα σε πλαστικές σακούλες ή να καίγονται και η σκούπα να καθαρίζεται προσεκτικά. Ακόμα, πρέπει να ρίχνουμε εντομοκτόνο σε όλα τα μέρη στα οποία περιφέρεται ο σκύλος σας. Όλα αυτά μπορεί να σας φανούν σαν σημαντικός κόπος -και πράγματι είναι! Αν λοιπόν έχετε την οικονομική δυνατότητα, καλύτερα να καλέσετε κάποιον ειδικό. Αν και υπάρχουν πολλά φάρμακα που μπορούν να σκοτώσουν τους ψύλλους που ζουν πάνω στο σκύλο σας, όπως είναι το θαυμάσιο ιβερμεκτίν, θα σας συνιστούσαμε να αναθέσετε τη φροντίδα της απομάκρυνσης των ψύλλων και των άλλων παρασίτων στο γιατρό σας. Το ιβερμεκτίν είναι αποτελεσματικό απέναντι σε πολλά εξωτερικά και εσωτερικά παράσιτα, στα οποία περιλαμβάνονται οι παρασιτικές μολύνσεις του αίματος, τα νηματόζωα, η ταινία, τα τσιμπούρια και τα ακάρεα. Μολονότι δεν είναι εγκεκριμένο για την αντιμετώπιση αυτών των παθήσεων, οι κτηνίατροι συχνά καταφεύγουν στη βοήθεια του σε όσες χώρες είναι διαθέσιμο.


Σημείωση:
Το ιβερμεκτίν έχει γίνει το κυριότερο φάρμακο για τη θεραπεία από πολλές δερματικές παρασιτικές ασθένειες των σκύλων. Για κάποιο άγνωστο λόγο, ορισμένα τσοπανόσκυλα όπως τα Κόλι, τα παλιά αγγλικά ή τα αυστραλιανά τσοπανόσκυλα, κ.λπ. είναι πολύ ευαίσθητα στο ιβερμεκτίν. Ενέσεις με αυτό το φάρμακο έχουν σκοτώσει αρκετά σκυλιά, αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος για την θεραπεία των Πιτ Μπουλ που ταλαιπωρούνται από σοβαρές δερματικές μολύνσεις. αντίδραση του ιβερμεκτίν είναι μια τοξίκωση που προκαλεί τρεμούλες, αδυναμία κίνησης των μυών, παρατεταμένη διαστολή της κόρης του ματιού, κώμα ή έντονη δυσχέρεια στην αναπνοή που καταλήγει σε θάνατο. Η τοξίκωση συνήθως εμφανίζεται 4-6 ώρες μετά την απορρόφηση (και όχι τη στιγμή της ένεσης) και όχι περισσότερο από 12 ώρες. Όσο πιο αργά εμφανιστεί τόσο πιο ήπια είναι η αντίδραση. Το ιβερμεκτίν πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο μετά από συνταγή γιατρού και μερικές φορές μπορεί να απαιτηθούν δύο δόσεις για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα.
Υπάρχουν φάρμακα που εμποδίζουν τους ψύλλους να ωριμάσουν από αβγά σε πλήρη ζωύφια.
Ο αδύνατος κρίκος αυτής της διαδικασίας βρίσκεται ανάμεσα στα στάδια της προνύμφης και της νύμφης.
Το μεθοπρέν και το φενοξυκάρμπ μιμούνται τα αποτελέσματα της ωρίμασης κι έτσι, ουσιαστικά, σκοτώνουν την προνύμφη πριν αναπτυχθεί. Το μεθοπρέν είναι ήπια αποτελεσματικό στην καταστροφή των αβγών ψύλλων, ενώ το φενοξυκάρμπ είναι περισσότερο ανθεκτικό στις υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου. Υπάρχει
ένας συνδυασμός των δύο φαρμάκων που είναι αποτελεσματικός επί 6 μήνες και καταστρέφει το 93% των ψύλλων. Υπάρχουν επίσης αλοιφές που αποξηραίνουν τα αβγά, τις προνύμφες και τους πλήρεις ψύλλους. Αυτές οι αλοιφές είναι γνωστές, χρησιμοποιούνται ευρύτατα και δεν βλάπτουν τους σκύλους, τις γάτες, τους ανθρώπους και τα υπόλοιπα θηλαστικά. Στη σύνθεση τους περιλαμβάνεται αποξηραντικό υλικό, εστέρες βορικού νατρίου και διατομικά στοιχεία. Η γνωστότερη και πιο αποτελεσματική βασίζεται σε πολυμερισμένους εστέρες βορικού οξέως.